21 Maart 2014 - 14:09

Met de bus

De provincie wil als overheid het goede voorbeeld geven. En dus krijgen medewerkers alleen reiskosten vergoed als ze milieuvriendelijk rijden/fietsen of met het openbaar vervoer reizen. Ik vind het een goede zaak. Maar het is even wennen, in de bus van Beetsterzwaag naar Leeuwarden.

Het eerste stuk rijd ik (op eigen kosten) met de auto naar Drachten. Want bij de overstap op het Van Knobelsdorffplein loop je dagelijks het risico dat de sneldienst naar Leeuwarden net weg is. En op de terugweg is er sowieso een kwartier wachttijd, waardoor ik ruim 70 minuten onderweg zou zijn.

De reis is verder sterk afhankelijk van de chauffeur. Beginners laten veel te veel passagiers toe, rijden onzeker en vergeten soms langs de busstoplichten te rijden, waardoor ze moeten aansluiten in de file. Dienstkloppers laten je staan omdat alle zitplaatsen bezet zijn.

Verder wordt je leven afgestemd op het spoorboekje. Twee keer per dag moet je op tijd bij de bushalte staan. ,,Sjoch dy ambtners ris draven’’, hoorde ik Klaas Jansma onlangs op de Tweebaksmarkt zeggen. Geen wonder, ze moeten bus of trein halen.

Er zijn ook meevallers. Over de busstrook zoef je verkeersopstoppingen voorbij. Sommige chauffeurs zijn ware meesters op de weg. Een genot om met hen mee te rijden. En touringcars zijn dikwijls niet voorzien van OV-kaart-scanners, waardoor jij (lees: de provincie) gratis reist.

Een voordeel is dat je in de bus de krant kunt lezen en dus op de hoogte bent van het laatste nieuws als je op het werk aankomt. En je maakt nog eens een praatje met oude bekenden. Zoals met potsenmaker Jan Ketelaar, die de foto bij dit stukje maakte.

20 Januari 2014 - 11:52

Carrièreswitch in Fries Journaal

Wie: Jan Arendz (49)

Woonplaats: Beetsterzwaag

Was: Politiek verslaggever, eindredacteur en afdelingschef bij de Leeuwarder Courant.

Is: Woordvoerder provincie Fryslân en zelfstandig communicatieadviseur.  

‘Boeven met boeven vangen’

Waarom

Mijn vertrek bij de Leeuwarder Courant was op eigen initiatief. Na twintig jaar journalistiek wilde ik iets anders. In januari 2012 begon ik als zzp’er. Ik ging commerciële teksten schrijven en advieswerk doen. Zo kwam ik ook in aanraking met voorlichting. Toen de provincie oktober dit jaar vroeg haar woordvoerder te worden, was ik aan het idee gewend. Bovendien: Je leert veel in een professionele organisatie die bol staat van hooggeschoolde specialisten.

Hoe

Na mijn vertrek als statenverslaggever bij de LC hield ik contact met verschillende mensen op het Provinsjehûs. Mede dankzij de social media (@statenjacht) konden zij volgen waarmee ik bezig was. Zo werkte ik behalve voor bedrijven ook voor overheden. Afgelopen zomer attendeerden twee search-bureaus mij op een communicatieklus bij de provincie. Ik informeerde bij hoofd communicatie Marcel de Jong (ook ex-LC) en hij bood mij bij die gelegenheid een andere functie aan. Namelijk die van algemeen provinciewoordvoerder.

Wat

Een woordvoerder beantwoordt vragen van de pers. Meestal ga je eerst in de organisatie op zoek naar het antwoord. Of je overlegt met gedeputeerden of hun beleidsadviseurs. Daarna neem je zo snel mogelijk weer contact op met de vragensteller. Snel, want als geen ander weet ik dat journalisten deadlines hebben. Dat is het voordeel als je ‘aan de andere kant’ hebt gewerkt. Als oud-verslaggever ken je ook de trucs van het journaille. Wat dat betreft is het net als bij de politie; met boeven moet je boeven vangen.

Eerste indruk

De provincie is een complexe organisatie. Veel hoofden buigen zich over veel dikke dossiers. Het gevaar van bureaucratie en miscommunicatie ligt altijd op de loer. Het verrast me dat er niet ellenlang wordt vergaderd. Er zijn veel bilateraaltjes ad hoc en meetings zijn tot nu toe to the point - in tegenstelling tot statenvergaderingen. Ik kreeg een warm onthaal op de afdeling communicatie. Het is een vrolijke, open club. Als overheden ook zo met hun burgers zouden communiceren, was Utopia nabij!

15 November 2013 - 16:25

Woordvoerders in gesprek

Wim Trip en Jan Arendz

Een woordvoerder bij de provincie, wat doet zo iemand? Deze vraag kwam afgelopen week van alle kanten op me af. Hier mijn eerste, nog wat globale antwoord. Fryslân heeft nu geen vaste woordvoerder. De communicatie- en bestuursadviseurs bemensen bij toerbeurt de pikettelefoon om vragen van de pers te beantwoorden.

Die telefoon ga ik voortaan opnemen. Ik heb begrepen dat er zo'n 800 persvragen per jaar zijn. Meestal moet de woordvoerder daarna in de organisatie op zoek naar het antwoord, vertelden de collega's mij. Zelfs Wim Trip, die in buurprovincie Groningen al acht jaar het journaille te woord staat, kan zelden meteen een persklaar antwoord oplepelen.

Het is precisiewerk. En een kwestie van afstemmen met de gedeputeerden. Dat vertelde Wim donderdag onder de Martinitoren, waar we hadden afgesproken in koffiehuis De Kostery (foto). De werkwijze van Wim is voorlopig mijn leidraad.

Als journalist leerde ik hem kennen als een woordvoerder die goed bereikbaar is. Duidelijk, toegankelijk en servicegericht. Dat hoop ik ook waar te maken. Daarnaast zal ik binnen het Provinsjehûs vaak advocaat van de duivel spelen. Alle informatie moet boven tafel, want intern blijf ik journalist.

Wordt vervolgd.

8 November 2013 - 11:54

Statenjacht terug bij provincie

Jan Arendz alias StatenjachtDe verslaggever wordt woordvoerder. Na twintig jaar Leeuwarder Courant besloot ik in 2012 een eigen bedrijfje te beginnen. Naast journalist werd ik tekstschrijver en communicatieadviseur. Het was leven in twee werelden. Woensdag stap ik over naar de voorlichting; de journalist wordt woordvoerder van de provinsje Fryslân.

Het Provinsjehûs is geen onbekend terrein. In 2008 werd ik bij de Leeuwarder Courant statenverslaggever. De verhoudingen tussen redactie en provinciebestuur waren destijds danig verstoord. De foute aanbesteding van de tijdelijke huisvesting en het ontslag van een ambtenaar (beschuldigd van lekken) waren de grootste affaires. De krant was de gebeten hond.

Als nieuwkomer besloot ik de provincie van een afstandje te observeren. Dat deed ik op mijn weblog Statenjacht. Tussen de krantenstukken door bood het ruimte voor de meer luchtige zaken. Het blog trok honderden lezers per dag. De belevenissen tijdens de reis van het provinciebestuur naar New York 400 werden het hoogtepunt. Dankzij landelijke publiciteit kwam de teller enkele dagen boven de vijfduizend unieke bezoekers uit.

Vanzelfsprekend werd Statenjacht daarna ook de naam van het Twitteraccount en van een vaste politieke rubriek in de papieren krant. Feitelijk had ik de boeier waarin de provincie belangrijk bezoek in de watten legt gekaapt, concludeerde collega Douwe Wijbrands bij mijn afscheid van de LC. Nu is het scheepje dus terug bij de provincie. De kaper krijgt ze er bij.

PS: Jan Arendz Tekst & Advies blijft anderhalve dag per week actief voor de vaste opdrachtgevers.

28 Oktober 2013 - 15:53

Iedereen is journalist

Ik word onrustig van grote branden, stormen of andere natuurrampen. Je volgt alles via websites en social media, je waagt je even life op straat, maar de onrust gaat niet weg. Als journalist wil je publiceren. Als freelancer mis je op zo'n dag jouw podium.

Je krijgt een appje van een omgewaaide boom, je appt hem door naar je zoon, je retweet foto's op Twitter en de mooiste filmpjes op lc.nl deel je op Facebook. Iedereen om je heen doet ongeveer hetzelfde. Want dank zij internet heeft iedereen een podium.

Dat is heel leuk allemaal, maar op zo'n stormdag als vandaag wil ik meer. Ik mis het grote podium. Daarom zet ik maar een paar foto's op m'n website. Wie stuurt er nog een mooie naar mij?

9 September 2013 - 11:17

Cultureel Hoofddorp

Ik geef het eerlijk toe, ik was sceptisch toen Fryslân zich kandidaat stelde als Culturele Hoofdstad 2018. Net als de Leeuwarder Courant destijds, net als de gewone burger in de provincie. Het kon alleen wat worden als je won, en winnen kon je eigenlijk niet tegen het grote geld van die andere grote steden. Bovendien, het gevaar dat het een bestuurdersfeestje zou worden, lag op de loer.

Nu zijn 'we' allemaal blij. Want Fryslân (formeel Leeuwarden) is gekozen tot CH2018! Als je wint heb je vrienden. Gedeputeerde Jannewietske de Vries en haar volgelingen verdienen een compliment voor hun enthousiasme en doorzettingsvermogen. Leeuwarden heeft het aangereikte stokje netjes overgenomen.

De underdog met het 'kleine' budget van €50 miljoen heeft gewonnen. Dankzij de benadering van onder op. Dankzij de 'mienskip' die centraal staat. Deze door de provincie bedachte aanpak past mooi in het straatje van Brussel, dat regionale gemeenschappen wil mobiliseren. Ook de Europese Unie zal dat de komende jaren met minder geld moeten doen.

Hilarisch zijn de reacties uit het verliezende brabant. Redacteur René van der Lee van het Brabants Dagblad suggereert dat de jury Leeuwarden de winst heeft gegund omdat Fryslân ,,de armste provincie van Nederland'' is. ,,Misschien heeft dat zielige zeehondjescriterium de doorslag gegeven'', schrijft hij. De commentator van dezelfde krant oppert dat de jury heeft geoordeeld dat Brabant al voldoende toekomstbestendig is en daarom de titel niet nodig heeft.

Laten we beide scribenten snel uit de droom helpen. De jury heeft gekozen voor de nieuwe benadering van de Friezen. Voor originele ideeën van creatieve jonge honden. Europa geeft een mooi signaal af door de stropdassendragers met hun poenerige bidbooks een keertje te negeren. Het dorp heeft gewonnen.

26 Juli 2013 - 15:46

Journalistiek op vakantie

We zijn terug van vakantie, na een welverdiende radiostilte op de social media. Toch blijf je ook op vakantie journalist. We fietsten van Passau naar Wenen en zagen her en der gevolgen van de extreem hoge waterstand van de Donau in juni.

De meeste restaurants langs de Donau- en Inn-kade zijn nog steeds niet open. Je ruikt overal de muffe geur van nat beton. We waren in Melk, dat met uitzondering van de abdij op de heuvel helemaal onder het wassende water verdween.

Op het platteland wordt nog steeds gewerkt aan herstel van wegen en bruggen. En aan - daar sta je niet bij stil - het ruimen van enorme hoeveelheden zand en klei. Alles is bedekt geweest met zandduinen van soms wel een meter hoog. Ja, die zet je dan telkens op de foto.

4 Juli 2013 - 13:28

Afscheid van mijn schooltje

De Veenhoop nam deze week na 93 jaar afscheid van de basisschool. Als oud-leerling ging ik kijken bij de sluitingsceremonie. Het was een soort reünie, want vele Veenhopers en oud-leerlingen wilden afscheid nemen van dit belangrijke deel van hun leven.

Mijn ouders en hun broers en zussen gingen er ooit ook naar school. Toen was OLS De Veenhoop niet lyts mar krigel, maar middelgroot en traditioneel. Meester Brandsma was streng, er werd klassikaal gestampt en linkshandigen moesten met rechts schrijven.

Mede door de vele schipperskinderen zaten er soms meer dan honderd leerlingen in de bankjes. In twee of drie lokalen. Nu waren er nog zestien kinderen over, inclusief kleuters.

De Veenhoop ging met de tijd mee. Dat was goed te zien aan het afscheidsfeest. Geen saaie redes en hotemetoten, maar een doorlopende voorstelling met muziek, zang en acts. Hand in hand mocht iedereen nog een keer de school in en uit. Het was mooi, het boek kan dicht.

Lees ook: Mijn schooltje dicht

21 Juni 2013 - 19:51

PR voor Us Koöperaasje

ToulukeVoorlichting en pr. Ik vond het vroeger een raar vak op de school voor journalistiek. Saaie hoorcolleges en in het wilde weg folders maken. Vanmiddag was de journalist Jan Arendz voor het eerst ook pr-adviseur.

De overstap lijkt groot, maar zo voelde het niet bij de kick off van Us Kooperaasje in Raerd. Je spreekt met dezelfde mensen (Henk Kroes, Hans Konst, Marga Waanders) over dezelfde dingen. Alleen sta je nu aan hun kant.

Het mooie is dat je voorafgaand aan het feestje bijna alle werk al gedaan hebt. De ontmoetingen en het applaus uit de zaal zijn de slagroom op jouw taart.

Als journalist  moet je in het dorpshuis op zoek naar nieuws en na afloop naar de krant om het stukje te tikken. Nu verzend je het persbericht dat je thuis al klaar hebt liggen. Plus de foto van oud-collega Catrinus van der Veen van de starthandeling. Die jij toch maar mooi hebt bedacht!

3 April 2013 - 13:23

Ochtendkrant ontregelt

LC ochtendkrantDe Leeuwarder Courant verschijnt sinds gisteren in de vroege ochtend. Een goeie stap van mijn krant, daar niet van. Maar ik moet erg wennen. Al voor je werk de hele krant lezen gaat niet. Ik wil eerst zelf aan de slag. Dus pak ik hem 's middags nog een keer.

Zou ik nog in vaste dienst zijn geweest bij de LC, dan was ik niet blij geworden van de nieuwe werktijden. Altijd 's avonds paraat en 's ochtends uitslapen, dat ligt me niet zo. Een ochtendmens gaat vrolijk aan de arbeid en wil daarna ontspannen.

Zo'n nieuw werkritme heeft ook gevolgen voor je privéleven. Mijn vriendin staat 's ochtends voor haar werk om kwart voor zes op. Wanneer zou ik haar dan nog zien? Gelukkig ben ik freelancer.

Foto: Catrinus van der Veen